Ruth Croft, Martina Valmassoi, Ben Dhiman oraz Rod Farvard staną na starcie w ostatni piątek sierpnia. Do pokonania będą mieli ponad 170 km i 10 000 metrów przewyższenia. To tak, jakby w trakcie jednego biegu wielokrotnie wspinali się na wysokość, na której latają pasażerskie samoloty. Ale tysiące metrów pod górę, nocna trasa i niemal całodniowy wysiłek bez snu nie są wcale największym wyzwaniem.
Faworytów do zwycięstwa w światowej mekce biegów górskich jest wielu. W gronie pretendentów są Ruth Croft, która w spektakularnym stylu triumfowała w ubiegłorocznej edycji, Ben Dhiman, który zajął drugie miejsce, a także zwycięzcy czerwcowego Trail 100 Andorra by UTMB – Rod Farvard i Martina Valmassoi.
Cała czwórka stanie na starcie UTMB Mont-Blanc po wielu miesiącach intensywnego treningu. Dzięki sportowej technologii Amazfit, która wspierała i monitorowała zawodników, możemy dziś zajrzeć za kulisy i zobaczyć, jak czołowi zawodnicy świata budowali formę przed najważniejszym startem w sezonie, a przy okazji dowiedzieć się więcej o ich strategiach i największych wyzwaniach na trasie wokół masywu Mont-Blanc.
Jeszcze więcej siły
W porównaniu z zeszłorocznymi przygotowaniami zawodnicy Amazfit nie wprowadzali wielu radykalnych zmian. Tym, czemu poświęcili więcej uwagi, był jednak trening uzupełniający, siłowy. W lipcu i na początku sierpnia wciąż stanowił co najmniej 20 proc. przygotowań.
Proporcje między treningiem siłowym a wytrzymałościowym w przygotowaniach zawodników do startu w UTMB Mont-Blanc dobrze uchwycił Training Balance – rozwiązanie niedawno wprowadzone do sportowego zegarka Amazfit Cheetah 2 Ultra dla biegaczy górskich. Rozwiązanie umożliwia monitorowanie każdego treningu pod kątem siły i wytrzymałości. Po każdym ćwiczeniu poziom zmęczenia może być korygowany na podstawie subiektywnych odczuć. W zależności od celów ustalonych przez zawodnika narzędzia wskazują, jakie rodzaje treningów powinny być wykonywane w kolejnych dniach.
Korzyści z treningu siłowego podkreśla m.in. Ruth Croft. Jeszcze w lipcu zawodniczka z Nowej Zelandii poświęcała na tygodniowy trening do 22 godzin. Z tego dwie sesje stanowiły ćwiczenia siłowe.
„Mój trener i ja uznaliśmy, że nie ma potrzeby drastycznie zmieniać przygotowań. To, co wcześniej robiliśmy, przynosiło efekty, działało. Ale uznaliśmy, że teraz musimy poświęcić treningowi siłowemu więcej uwagi. Dzięki temu wyraźnie się wzmocniłam i lepiej znoszę obciążenia treningowe. W poprzednim sezonie, na miesiąc przed startem w UTMB, musiałam się zmagać m.in. z kontuzją biodra. W 2026 roku wszystko układa się dobrze. Trening jest bardzo regularny i przed startem jestem naprawdę pozytywnie nastawiona do tego, w jakim miejscu się znajduję” – mówi Ruth Croft.
Więcej czasu na ćwiczenia uzupełniające poświęciła także Martina Valmassoi. W lipcu Włoszka pokonywała ok. 9000 metrów przewyższeń tygodniowo. Mimo ogromnych obciążeń w każdym tygodniu miała także dwie sesje siłowe, a łączny czas treningu mógł wynosić nawet 20 godzin.
„Ze względu na przewlekłe kontuzje i błędy popełnione w przeszłości teraz poświęciłam więcej czasu na trening siłowy, nie zwiększając jednak objętości biegowej. Dla mojego organizmu byłoby to ryzykowne” – dodaje Martina Valmassoi.
Najwięcej w karierze
Ben Dhiman, który również korzysta z Amazfit Cheetah 2 Ultra, zdecydował się na inne podejście. Amerykański zawodnik na co dzień trenuje we francuskich Alpach. Realizując nawet dwie sesje siłowe tygodniowo, już na początku przygotowań do sezonu zwiększył objętość treningów biegowych.
„Moje przygotowania mają podobną strukturę jak w zeszłym roku. Obejmują trzy następujące po sobie 5–6-tygodniowe bloki, a każdy kolejny bazuje na poprzednim. Jednak od początku roku trenuję najwięcej w całej mojej karierze” – przyznaje Ben Dhiman.
W styczniu zawodnik spędził na treningach 107 godzin, a w lutym i marcu odpowiednio 95 i 105 godzin. Również w ostatnich trzech miesiącach objętość treningowa była o 30 proc. większa niż w analogicznym okresie ubiegłego roku. Zwiększenie objętości wymagało jednak ograniczenia treningów o wysokiej intensywności o 50 proc.
W lipcu Ben Dhiman pokonywał tygodniowo ok. 12 000 m przewyższeń, a jednostki biegowe obejmowały długie biegi górskie (5–6 godzin), pagórkowate biegi po szutrze (2–3 godziny), spokojne biegi po płaskim terenie (1–1,5 godziny) oraz biegi pod górę na bieżni mechanicznej (1–1,5 godziny).
Strategia na start i kluczowe dane
Rod Farvard ubiegłoroczny UTMB Mont-Blanc ukończył na 9. miejscu, a tegoroczny sezon w całości podporządkował przygotowaniom do kolejnego startu w Chamonix. Amerykanin zamierza od początku wyścigu biec w czołówce i nie zamierza rezygnować z agresywnej strategii.
„Chcę biec zdecydowanie i trzymać się czołówki, która uformuje się na początku wyścigu. Jestem na to gotowy. Nie boję się ani wyzwania, ani potencjalnych konsekwencji takiego podejścia” – mówi Rod Farvard.
„Na trasie będę korzystać z kilku kluczowych dla mnie parametrów. Na ekranie mojego Amazfit Cheetah 2 Ultra będę śledzić przede wszystkim dystans, tempo, wysokość, przewyższenia i tętno. Bardzo pomocna będzie także mapa z nawigacją na liczącej ponad 170 km trasie” – dodaje zawodnik.
Martina Valmassoi, która zapowiada z kolei spokojny start, by zachować energię i siły na drugą połowę biegu, dodatkowo ustawia alarm w Cheetah 2 Ultra, który będzie przypominać o żelach lub posiłku co 30 minut.
Nie zakochuj się przesadnie
Nie sama liczba i suma przewyższeń sięgających 10 000 metrów, lecz zagrożenia wynikające z gwałtownych i nieprzewidywalnych zmian pogody mogą być największym wyzwaniem dla zawodników startujących w UTMB Mont-Blanc. Z tego powodu w zeszłym roku wielu biegaczy zeszło z trasy.
„Najtrudniejsze jest nie tyle dostosowanie się do nowych warunków pogodowych, ale ciągłe zarządzanie zapotrzebowaniem na paliwo, które jest inne, gdy robi się ciepło, i jeszcze inne, gdy temperatura spada. Trzymanie się sztywnego planu żywieniowego oznacza, że zawodnik może przyjąć za mało albo za dużo węglowodanów, może odwodnić się albo niepotrzebnie przyjąć za dużo płynów. Skutkiem będzie odcięcie energii lub mdłości. Dlatego trzeba dobrze rozumieć reakcje własnego organizmu w różnych warunkach i na bieżąco umieć dostosowywać się do warunków” – wyjaśnia Rod Farvard.
Podobną radą dzieli się Ruth Croft. Choć zawodniczka miała na starcie w 2025 konkretny plan, nie zamierzała się trzymać wszystkich założeń.
„Trzeba mieć świadomość, że może nadejść moment, kiedy trzeba zmienić strategię. Tak się stało na trasie UTMB Mont-Blanc w 2025 roku. W Les Contamines podjęłam decyzję, że moim celem jest po prostu przetrwać noc” – przyznaje Ruth Croft i dodaje: „Czasami najmądrzejszą decyzją, jaką możesz podjąć, jest świadomość, kiedy odejść od pierwotnego planu i dostosować się do tego, co przed tobą. Ostatecznie taka decyzja może okazać się najlepsza. A zatem: miej plan, ale nie zakochuj się w nim przesadnie”.
Struktura planów treningowych, lipiec 2026
Ben Dhiman
W tym roku zawodnik utrzymał strukturę przygotowań z poprzednich lat. Zwiększył jednak objętość jednostek biegowych, jednocześnie ograniczając sesje szybkie.
- Poniedziałek: długi bieg (5 godz., 3000 m przewyższenia)
- Wtorek: spokojny bieg po pofałdowanym terenie (1 godz. 40 min), trening na bieżni mechanicznej przy nachyleniu 10% (1 godz. 15 min)
- Środa: bieg po płaskim terenie (1 godz.), górska wędrówka (2 godz. 30 min.)
- Czwartek: bieg po szutrze lub łagodnym szlaku (3 godz., 1500 m przewyższenia), 1 godz. treningu siłowego
- Piątek: długi bieg (5 godz., 3000 m przewyższenia)
- Sobota: spokojna jazda na rowerze (2 godz.)
- Niedziela: bieg górski lub po pofałdowanym terenie z 20-sekundowymi przyspieszeniami (1–2 godz.)
Martina Valmassoi
Tygodniowo na trening poświęca 10-20 godz. (zależy od miesiąca i planowanych startów). Z tego dwa treningi są ćwiczeniami siłowymi. W lipcu, również tygodniowo, pokonywała ok. 9000 m przewyższeń. Często praktykowaną jednostką wtedy dłuższe odcinki tempowe lub długie odcinki w tempie startowym, np. 2 × 30 min albo 6 × 12 min, z różnymi wariantami i długościami interwałów. Zazwyczaj wykonywane są na podbiegach.
- Poniedziałek: spokojny bieg, ćwiczenia mobilizacyjne
- Wtorek: spokojna jazda na rowerze, spokojny bieg
- Środa: trening biegowy (łącznie 2–3 godz.), trening siłowy po południu
- Czwartek: długi, spokojny marszobieg w terenie
- Piątek: długi bieg z długim odcinkiem w tempie startowym na dystansie 50 km
- Sobota: jazda regeneracyjna na rowerze lub lekki bieg
- Niedziela: długi bieg z odcinkami w tempie startowym.
Rod Farvard
W okresie przygotowawczym zawodnik poświęcał na trening 25-30 godz. tygodniowo. Z tego trening siłowy stanowił 2-3 godz. W lipcu tygodniowo pokonywał łącznie 9 000 – 15 000 m przewyższeń.
- Poniedziałek: bieg wytrzymałościowy, strefa aerobowa
- Wtorek: bieg wytrzymałościowy, strefa aerobowa
- Środa: bieg wytrzymałościowy, strefa aerobowa, trening siłowy
- Czwartek: bieg regeneracyjny
- Piątek: bieg regeneracyjny, ćwiczenia zwiększające mobilność
- Sobota: bieg regeneracyjny
- Niedziela: bieg wytrzymałościowy, trening siłowy
Ruth Croft
- Poniedziałek: odpoczynek
- Wtorek: 2,5 godz. spokojnego biegu w terenie
- Środa: rano trening na bieżni mechanicznej, wieczorem 90-minutowy trening na siłowni
- Czwartek: rano 1 godz. spokojnego biegu, wieczorem 1 godz. spokojnego biegu
- Piątek: 2 godz. 15 min treningu z wykorzystaniem wyciągu, obejmującego wyłącznie zbiegi
- Sobota: rano 2,5 godz. spokojnego biegu w terenie, wieczorem krótsza sesja na siłowni
- Niedziela: trening pod górę z dodatkowym obciążeniem
Sukcesy zawodników
Ben Dhiman
Jeden z najbardziej utytułowanych biegaczy trailowych na świecie. Pochodzi z Ohio, a obecnie mieszka i trenuje we Francji, co pozwala mu doskonale przygotowywać się do wymagających, technicznych tras górskich w Europie.
Wybrane osiągnięcia:
- 5. miejsce w prestiżowym i niezwykle szybkim biegu Transvulcania La Palma Island w maju 2026 roku.
- 2. miejsce – UTMB® Mont-Blanc (2025), 174 km i 9920 m przewyższenia: najważniejszy wynik w jego dotychczasowej karierze. Po dwóch wcześniejszych nieukończonych startach (DNF) powrócił do Chamonix i sensacyjnie stanął na podium, uzyskując czas 19:51:37.
- miejsce – Lavaredo Ultra Trail 120K (2025): zdominował rywalizację w Dolomitach, zwyciężając w czasie 11:49:16.
- miejsce – Grand Raid Ventoux 100K (2025): odniósł przekonujące zwycięstwo na francuskiej ziemi z czasem 7:35:47.
Martina Valmassoi
Jest jedną z najbardziej wszechstronnych i charakterystycznych postaci w świecie biegów górskich. Pochodzi z włoskich Dolomitów. Zanim w pełni poświęciła się profesjonalnej karierze sportowej.
Wybrane osiągnięcia:
- miejsce Trail 100 Andorra by UTMB® w czerwcu 2026 roku (jednocześnie 6. w klasyfikacji OPEN)
- miejsce – Marathon du Mont-Blanc (2023): znakomity występ na szybkiej i technicznej trasie w Chamonix.
- miejsce – World Mountain Running Championships (WMTRC 2023).
- miejsce – Transvulcania 100K (2023): odniosła ważne zwycięstwo na kultowej, wulkanicznej trasie na wyspie La Palma.
- miejsce – TDS® (UTMB Festival, 2022): jej przełomowe międzynarodowe zwycięstwo w jednym z najbardziej technicznych i wymagających biegów na świecie — 145 km z ponad 9100 m przewyższenia.
Rod Farvard
Jest czołowym amerykańskim zawodnikiem ultratrail, mieszka w Mammoth Lakes w Kalifornii. W środowisku biegów trailowych jest szeroko ceniony za niezwykle analityczne podejście do danych treningowych, strategii żywieniowej oraz wyjątkowej odporności psychicznej.
Wybrane osiągnięcia:
- miejsce – Trail 100 Andorra by UTMB® 2026 (około 106 km i niemal 6800 m przewyższenia)
- 9. miejsce – UTMB Mont-Blanc (2025): prestiżowa lokata w pierwszej dziesiątce najbardziej konkurencyjnego ultramaratonu na świecie
- miejsce – Western States 100 (2024): uzyskał trzeci najszybszy czas w historii tego kultowego 100-milowego biegu (14:24:15)
- Zwycięstwo – Canyons by UTMB 100K (2024): wygrał, ustanawiając jednocześnie nowy rekord trasy (8:44:30)
Ruth Croft
Jedna z najbardziej wybitnych i wszechstronnych ultramaratonek na świecie. Pochodzi z Nowej Zelandii. Jest ceniona za wyjątkowe wyczucie tempa i taktykę biegu, odporność na trudne warunki atmosferyczne oraz znakomite opanowanie strategii żywieniowej. Jest pierwszą i jedyną kobietą, która zdobyła potrójną koronę UTMB: Mont-Blanc (2025), OCC (2018, 2019), CCC (2015).
Wybrane osiągnięcia:
- 2. miejsce – Ultra-Trail Australia UTA50 (maj 2026)
- miejsce – Tarawera by UTMB 102K (14 lutego 2026)
- miejsce UTMB® Mont-Blanc (2025)
- miejsce – Western States 100 (2022): zwycięstwo w najstarszym i jednym z najbardziej prestiżowych 100-milowych ultramaratonów w Stanach Zjednoczonych. Croft pozostaje jedyną zawodniczką na świecie, która wygrała zarówno Western States, jak i trzy najważniejsze biegi rozgrywane w Chamonix.
